Trips and Returns-Original Gujarati

My previous post on Trips and Returns is actually the translation of a poem I wrote back in in 1999 after an India visit.

Back in the day when defining the nature of “americanness” in literature, especially as it emerged with it’s own identity in the nineteenth century, I felt very clever in coming up with my answer:

The Anglo/European cultural identity is fundamentally ‘social;’ the U.S of A identity is ultimately ‘individual.’

I celebrated this insight in my own love the land and literature. So clean and unfussy a world! Back from crowded, confusing, corrupt, crazy India, I was looking forward to my “alone” time. But guess what? The solitude seemed scary. The phrase that titles this poem jumped into my head on the analogy of another Gujarati expression: ભૂત ખાવા અાવે  that is, “ghost comes to devour.”  Food is always an appeasement in all situations. And for some Indians, creating a fifty-six variety menu offering (છપ્પન ભોગ) is the ideal form of worship.

Hope you’ll go back and read the translation now!

એકાન્ત ખાવા અાવ્યું ત્યાર
એકાકી જીવડો દરકનો ઉપનિનશદોએ સમજાવ્યો
બહુમય જીવનનો સંસાર કંઇક પનરચો અાપ્યો
એકલી પનડીશ તો જાત સંકેલીશ એ વસવસો રોજ રહ્યો
પરન્તુ
એકાન્ત ખાવા અાવ્યું ત્યાર
ગભરામણનો દોર છુટ્યો.
હું અને તે એક જ છીએ એ ગીતામાં સમજાવ્યું
તે અને અા સકળ જીવન એક છે ઉમીના અનુભવે સમજાવ્યું
એકમેક થવામાં એકલતા ખોવાશે એમ િદલ ગભરાયું
અને
એકાન્ત ખાવા અાવ્યું ત્યાર
મોકળાશમાં િદલ રઘવાયું.
અિસ્તત્વના ઉંડાણમાં ડુબકી ફક્ત દ્રષ્ટિષ્ટિબિબદુ લઇ પનાછી ફરી
એકાગ્રતાએ જાણે મેઘધનુષની રંગોળી પૂરી
કાદવ અને કમળના કોલાહલમાં એકલતા જાણે ખોવાઇ ખરી
પનરન્ત
એકાન્ત ખાવા અાવ્યું ત્યાર
છપ્પનન ભોગની રસોઇ મેં બનાવી ખરી.
ફેબ્રુઅારી ૧, ૧૯૯૯
અરોરા, કોલોરાડો

About meenapoetartisan

word lover, meaning maniac, bilingual with metalingual interests, sometimes potter, poet, playwright, writer, mover to music, always a pontificator.
This entry was posted in My Writing. Bookmark the permalink.